Η οικονομική κρίση η οποία ξέσπασε το 2008 και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, ήταν το πρώτο δυνατό crash test της συνοχής της Ευρώπης, η οποία μέχρι εκείνο το σημείο έβρισκε τις λύσεις για να συνεχίζεται η εύρυθμη λειτουργία της ένωσης. Από εκείνο το σημείο όμως τα κράτη-μέλη της, πιεζόμενα ασφυκτικά από το γερμανικό παράγοντα ο οποίος ήλεγχε και ελέγχει ουσιαστικά την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και ρύθμιζε σε μεγάλο ποσοστό την οποιαδήποτε οικονομική και πολιτική Ευρωπαϊκή κίνηση, άρχισαν, άλλο λιγότερο και άλλο περισσότερο, να μεταβάλλουν τις συνήθειές τους, ώστε να μπορέσουν, αρχικά να επιβιώσουν οικονομικά και κατά δεύτερον να σταθεροποιήσουν εσωτερικά την κοινωνική τους ισορροπία.
Μέσα σε αυτό το ήδη τεταμένο οικονομικό κλίμα, έσκασε πριν λίγες εβδομάδες και η προσφυγική βόμβα, η οποία μέχρι τότε δεν είχε συστηθεί στους εταίρους μας. Η Ευρώπη προσπάθησε στις αρχές του περασμένου καλοκαιριού, όταν το πρόβλημα ήταν πολύ έντονο μόνο στην χώρα μας, να πείσει ότι η Ελλάδα φέρει την αποκλειστική ευθύνη για το μεταναστευτικό, στρουθοκαμηλίζοντας ότι το θέμα δεν την απασχολεί και νομίζοντας ότι εκείνη ποτέ δεν θα γίνει μέρος, αυτής της κρίσιμης κατάστασης.
Όμως μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα το πρόβλημα μετατέθηκε και στην υπόλοιπη Ευρώπη, καθώς συνέρρεαν και εκεί κατά χιλιάδες οι μετανάστες, αναγκάζοντας τα περισσότερα κράτη να αναδιπλώσουν την τακτική τους σε αυτό το ζήτημα και να αναπροσαρμόσουν την πολιτική για την ασφαλή φύλαξη των συνόρων τους.
Η πρώτη χώρα που άλλαξε πλεύση και έκλεισε άμεσα τα σύνορά της, μόλις από το περασμένο Σεπτέμβριο ήταν η Ουγγαρία. Το γεγονός αυτό προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις από τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης άλλα και από το Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης, οι οποίοι κατηγορούσαν την "Βουδαπέστη" ότι παραβαίνει τις υποχρεώσεις της βάσει του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Αυτό ουδόλως προβλημάτισε τις Ουγγρικές αρχές οι οποίες αντίθετα πανηγύριζαν, βλέποντας την παράνομη διέλευση των μεταναστών να έχει μειωθεί συντριπτικά μετά το κλείσιμο των συνόρων της.
Ακολούθησαν τα γεγονότα της Γαλλίας με τη μεγάλη σφαγή, το περασμένο Νοέμβριο και της Γερμανίας στην αρχή του έτους, όπου έκαναν την Ευρώπη να σκεφτεί διαφορετικά. Οι Ευρωπαϊκές χώρες ένιωσαν πιο ευάλωτες και είχαν να αντιμετωπίσουν μια ασύμμετρη απειλή, μη γνωρίζοντας δυστυχώς πότε και αν θα "επισκεφτεί" τη χώρα τους.
Μέσα σε αυτό το κλίμα συγκαλείται αύριο το συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη παρουσία 28 υπουργών, με πρώτο θέμα την αποτροπή της επαναφοράς των συνοριακών ελέγχων το κόστος των οποίων θα είναι τεράστιο τόσο σε οικονομικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Αν πραγματοποιηθεί, η επαναφορά των συνοριακών ελέγχων τότε δεν κινδυνεύει μόνο η συνθήκη Σένγκεν, άλλα και ολόκληρο το Ευρωπαϊκό δημιούργημα και το Ευρωπαϊκό νόμισμα.
Πάντως τα Ευρωπαϊκά κράτη δεν δείχνουν διατεθειμένα να κάνουν πίσω καθώς θεωρούν το θέμα ιδιαίτερης και ζωτικής σημασίας για τους πολίτες τους.
Τα κράτη του Visegrad, Τσεχία, Ουγγαρία, Πολωνία και Σλοβακία δεν δέχονται ούτε ένα μετανάστη στις χώρες τους αδιαφορώντας πλήρως για την λεγόμενη Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, ενώ η Γαλλία βρίσκεται ήδη σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης.
Αυστρία Γερμανία, Νορβηγία, Δανία και Σουηδία ήδη πραγματοποιούν συνοριακούς ελέγχους, κάνοντας έτσι τη συνθήκη του Σένγκεν να μοιάζει με κουρελόχαρτο ενώ σήμερα η Ελλάδα σκέφτεται για πρώτη φορά σοβαρά το ενδεχόμενο να αποχωρήσει οικειοθελώς από τη συνθήκη.
Κάτω από τέτοιες συνθήκες το μέλλον της Ένωσης και του ενιαίου νομίσματος μοιάζει ιδιαίτερα ζοφερό, αποκαλύπτοντας για ακόμη μια φορά πως τα κράτη και οι πολίτες τους δεν είναι μόνο αριθμοί όπως θέλουν να πιστεύουν ακόμα και σήμερα κάποιοι τεχνοκράτες των Βρυξελλών, άλλα έχουν υπόσταση και πολιτισμό, δική τους γλώσσα και κουλτούρα το καθένα, με διαφορετικές παραδόσεις και ιστορία, που σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να προβάλλονται σαν θεμέλιο και όχι να συρρικνώνονται και να περιφρονούνται συστηματικά. Το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης βασίζεται στη δημοκρατία και την εκούσια έγκριση των μεταρρυθμίσεων,απ΄ όλα τα κράτη που μετέχουν στον ευρωπαϊκό σχηματισμό.
Άραγε θα συνεχίσει να υφίσταται η Ευρώπη των θεσμών, των αριθμών και των τραπεζών, βασισμένη σε μια νομενκλατουρίστικη ηγεσία η οποία σαν μοναδικό στόχο έχει την ανάπτυξη των αριθμών ή θα αλλάξει ρώτα και θα πλαισιώσει τα κράτη-μέλη της, με πρωτεύοντα χαρακτηριστικά τη δικαιοσύνη, το σεβασμό και την αλληλεγγύη όλων των εταίρων; Αν πράξει το δεύτερο τότε σίγουρα υπάρχει ελπίδα να συνεχίσει να υφίσταται η Ευρωπαϊκή οντότητα και να παραμείνει ενιαία. Αν όμως συνεχίσει στο ρυθμό που κινείται τώρα, είναι σίγουρο πως θα υπερισχύσουν τα εθνικά χαρακτηριστικά των χωρών, δημιουργώντας de facto κανόνες επιβίωσης τους, κάτι που θα οδηγήσει σταδιακά στη κατάργηση της ένωσης και του ενιαίου νομίσματος. Οψόμεθα.
Γράφει ο Θέος Κωνσταντίνος
Η πρώτη χώρα που άλλαξε πλεύση και έκλεισε άμεσα τα σύνορά της, μόλις από το περασμένο Σεπτέμβριο ήταν η Ουγγαρία. Το γεγονός αυτό προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις από τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης άλλα και από το Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης, οι οποίοι κατηγορούσαν την "Βουδαπέστη" ότι παραβαίνει τις υποχρεώσεις της βάσει του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Αυτό ουδόλως προβλημάτισε τις Ουγγρικές αρχές οι οποίες αντίθετα πανηγύριζαν, βλέποντας την παράνομη διέλευση των μεταναστών να έχει μειωθεί συντριπτικά μετά το κλείσιμο των συνόρων της.
Ακολούθησαν τα γεγονότα της Γαλλίας με τη μεγάλη σφαγή, το περασμένο Νοέμβριο και της Γερμανίας στην αρχή του έτους, όπου έκαναν την Ευρώπη να σκεφτεί διαφορετικά. Οι Ευρωπαϊκές χώρες ένιωσαν πιο ευάλωτες και είχαν να αντιμετωπίσουν μια ασύμμετρη απειλή, μη γνωρίζοντας δυστυχώς πότε και αν θα "επισκεφτεί" τη χώρα τους.
Μέσα σε αυτό το κλίμα συγκαλείται αύριο το συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη παρουσία 28 υπουργών, με πρώτο θέμα την αποτροπή της επαναφοράς των συνοριακών ελέγχων το κόστος των οποίων θα είναι τεράστιο τόσο σε οικονομικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Αν πραγματοποιηθεί, η επαναφορά των συνοριακών ελέγχων τότε δεν κινδυνεύει μόνο η συνθήκη Σένγκεν, άλλα και ολόκληρο το Ευρωπαϊκό δημιούργημα και το Ευρωπαϊκό νόμισμα.
Τα κράτη του Visegrad, Τσεχία, Ουγγαρία, Πολωνία και Σλοβακία δεν δέχονται ούτε ένα μετανάστη στις χώρες τους αδιαφορώντας πλήρως για την λεγόμενη Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, ενώ η Γαλλία βρίσκεται ήδη σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης.
Αυστρία Γερμανία, Νορβηγία, Δανία και Σουηδία ήδη πραγματοποιούν συνοριακούς ελέγχους, κάνοντας έτσι τη συνθήκη του Σένγκεν να μοιάζει με κουρελόχαρτο ενώ σήμερα η Ελλάδα σκέφτεται για πρώτη φορά σοβαρά το ενδεχόμενο να αποχωρήσει οικειοθελώς από τη συνθήκη.
Κάτω από τέτοιες συνθήκες το μέλλον της Ένωσης και του ενιαίου νομίσματος μοιάζει ιδιαίτερα ζοφερό, αποκαλύπτοντας για ακόμη μια φορά πως τα κράτη και οι πολίτες τους δεν είναι μόνο αριθμοί όπως θέλουν να πιστεύουν ακόμα και σήμερα κάποιοι τεχνοκράτες των Βρυξελλών, άλλα έχουν υπόσταση και πολιτισμό, δική τους γλώσσα και κουλτούρα το καθένα, με διαφορετικές παραδόσεις και ιστορία, που σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να προβάλλονται σαν θεμέλιο και όχι να συρρικνώνονται και να περιφρονούνται συστηματικά. Το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης βασίζεται στη δημοκρατία και την εκούσια έγκριση των μεταρρυθμίσεων,απ΄ όλα τα κράτη που μετέχουν στον ευρωπαϊκό σχηματισμό.
Άραγε θα συνεχίσει να υφίσταται η Ευρώπη των θεσμών, των αριθμών και των τραπεζών, βασισμένη σε μια νομενκλατουρίστικη ηγεσία η οποία σαν μοναδικό στόχο έχει την ανάπτυξη των αριθμών ή θα αλλάξει ρώτα και θα πλαισιώσει τα κράτη-μέλη της, με πρωτεύοντα χαρακτηριστικά τη δικαιοσύνη, το σεβασμό και την αλληλεγγύη όλων των εταίρων; Αν πράξει το δεύτερο τότε σίγουρα υπάρχει ελπίδα να συνεχίσει να υφίσταται η Ευρωπαϊκή οντότητα και να παραμείνει ενιαία. Αν όμως συνεχίσει στο ρυθμό που κινείται τώρα, είναι σίγουρο πως θα υπερισχύσουν τα εθνικά χαρακτηριστικά των χωρών, δημιουργώντας de facto κανόνες επιβίωσης τους, κάτι που θα οδηγήσει σταδιακά στη κατάργηση της ένωσης και του ενιαίου νομίσματος. Οψόμεθα.
Γράφει ο Θέος Κωνσταντίνος
Blogger Comment
Facebook Comment